Op survival

 

We zouden boos kunnen worden op de weermannen en -vrouwen. En soms doen we dat ook wanneer goed weer wordt aangekondigd en het toch slecht wordt. Wij werden op de sportdag van het tweede jaar niet boos, integendeel, want volgens de weervoorspellers zou er regen volgen en heel veel wind zijn, terwijl niets daarvan onze paden in de bossen van Rijmenam heeft gekruist. Met andere woorden: we kregen lekker weer. Met dank aan de weergoden.

Dat goede weer is ook nodig op die sportdag, want alles speelt zich buiten af, tussen de bomen, boven het water en in open veld. Beeldt u het zich maar in, een hindernissenparcours. Op ladders en torens klimmen, op touwen stappen tussen bomen, boven water slingeren aan halve en hele trapezes, over de grond kruipen en sluipen, in speleoboxen je weg in het donker vinden, zwieren boven de afgrond op brugjes van planken en balkjes of in de diepe leegtes springen vanop 10 meter hoogte. Zo avontuurlijk hadden weinigen onder de leerlingen ooit eerder gedaan.

Om sommige van die activiteiten te ondernemen is moed nodig. Wie een bepaalde oefening niet wilt doen omdat het te hoog lijkt of te moeilijk, te inspannend, dan mag hij dit overslaan. Toch waren er niet zoveel leerlingen die niet mee de bomen inklommen. Dat is vreemd. Want toen ik aan leerlingen vroeg of ze die waaghalzerijen ook zouden ondernemen als ze hier alleen zouden staan, antwoordden velen dat ze het niet zouden doen. En nu deden ze het toch? 'Waarom?' vroeg ik dan. Er kwamen verschillende antwoorden, maar meestal kwam het neer op 'Omdat we dat in groep doen, samen moeten doen.' Samen en in groep, dat waren slimme antwoorden.

Want wij denken inderdaad dat een sportdag zoals die in Rijmenam een goede manier is om onze leerlingen te laten zien en ervaren dat we elkaar nodig hebben om zelf vooruit te kunnen. Dat we soms tot betere resultaten komen wanneer we elkaar kunnen motiveren om een probleem (een brug hoog in de bomen of een wiskundevraagstuk in de klas) aan te pakken, in de plaats van dat helemaal op je eentje te moeten doen. Daarom, maar ook voor het zuivere avontuur, gaan we de bossen in.  

De leerlingen vonden het een fantastische dag.

Met dank aan de sportleerkrachten voor de organisatie.  

 




« Terug naar het overzicht

X